“حمایت از دارایی‌های المپیک”

به مدت ۱۷ روز در ماه آگوست تمامی نگاه‌ها به سمت برزیل و به ورزشکارانی که از سرتاسر دنیا در این کشور گرد هم می‌آیند تا در رقابت‌های المپیک ریو شرکت نمایند جلب شد. در طول این دوره که بزرگترین و پیچیده‌ترین رویداد ورزشی جهان است، آیکون المپیک که پنج حلقه‌ی به هم پیوسته است ویژگی اصلی پوشش رسانه‌ای جهان است. این یادداشت این امر را بررسی می‌کند که کمیته‌ی بین‌المللی المپیک[۱] چگونه از این به اصطلاح دارایی‌های المپیک که برای ما آشنا هستند حمایت می‌نماید. المپیک یک فلسفه‌ی زندگی است که ورزش را در خدمت بشر قرار می‌دهد. جنبش المپیک اقدامی هماهنگ، بین‌المللی، سازمان یافته و دائمی می‌باشد که توسط بسیاری از افراد و نهاد‌ها در زیر چتر کمیته‌ی بین‌المللی المپیک انجام می‌شود. این اتفاق ورزشکاران را از هر قاره‌ای برای یکی از شناخته شده‌ترین و مشهورترین رویداد تفریحی و فرهنگی جهان گرد هم جمع می‌کند.

نماد المپیک یکی از شناخته شده‌ترین برندهای جهان است، پنج حلقه‌ی بهم پیوسته که نماد پنج قاره و نماد ارزشهایی چون احترام و دوستی است. البته نکته‌ی حائز اهمیت اینجاست که دارایی‌های المپیک بیش از آرم یاد شده می‌باشند.

به دلیل جایگاه مهم ومقدس در عرصه‌ی جهانی، کمیته بین‌المللی المپیک نیاز ضروری به محافظت از دارایی‌های خود در سطح بین‌المللی را احساس می‌کند. کمیته بین‌المللی المپیک از طرق قانونی خاصی برای انجام این حمایت بهره می‌برد اما همچنین بر طرق استاندارد حمایت از علائم تجاری متکی است.

منشور المپیک از اصول اساسی المپیک و قوانین مربوط به آن تشکیل شده و توسط کمیته بین‌المللی المپیک به تصویب رسیده است. با توجه به ماده‌ی هفت منشور دارایی‌های المپیک شامل نماد المپیک، پرچم المپیک، شعار، سرود، طراحی‌ها و مشعل المپیک می‌باشد. تمام حقوق مربوط به دارایی‌های المپیک از جمله حقوق مربوط به استفاده از آن‌ها در رابطه با کسب سود و اهداف تجاری و تبلیغاتی منحصرا به کمیته‌ی بین‌المللی المپیک تعلق دارد.

در خصوص تامین مالی المپیک باید گفت کمیته‌ی بین‌المللی المپیک و سازمان‌هایی که این جنبش و رویداد را شکل می‌دهند به طور کاملا خصوصی تامین می‌شوند. کمیته‌ی بین‌المللی المپیک بیش از ۹۰ درصد درآمد خود را به سازمان‌هایی که در طول المپیک برای حمایت از برگزاری بازی‌های المپیک اقدام می‌نمایند و همچنین توسعه‌ی ورزش در سرتاسر جهان اختصاص می‌دهد.

پخش بازی‌های المپیک مهمترین ابزار برقراری ارتباط با دنیا و ارسال آرمان‌های المپیک به سرتاسر جهان می‌باشد. هدف از پخش اولیه این است که اطمینان حاصل شود که وسیع‌ترین مخاطبان فرصت تجربه‌ی بازیهای المپیک را کسب کرده‌اند.

 به عنوان صاحب حقوق جهانی بازی‌های المپیک از جمله حق پخش تلویزیونی، رادیویی، تلفن همراه و اینترنتی، کمیته‌ی بین المللی المپیک حق انحصاری پخش را به شرکای خود اعطاء می‌نماید. همچنین کمیته‌ی بین‌المللی المپیک باید قادر باشد از انحصار اعطاء شده در خصوص پخش حمایت نماید و اقدامات لازم را برای جلوگیری از ارتباط غیرمجاز اشخاص ثالث با بازی‌های المپیک به عمل آورد.

کشورهای متعددی قوانین ملی دائمی در خصوص حفاظت از دارایی‌های المپیک به تصویب رسانده‌اند. پارلمان‌هایی که چنین اقداماتی را انجام داده‌اند علاوه بر درک اهمیت ورزش و رویداد المپیک، نیاز به حفاظت از دارایی‌های مربوط به آن را نیز دریافته‌اند. ضرورت تصویب قانون خاص در کشورهایی که میزبان المپیک هستند بیشتر به چشم می‌خورد. چنین قوانینی نه تنها به مسئله‌ی حفاظت از دارایی‌های المپیک می‌پردازند بلکه ابزاری برای مبارزه با بازاریابی و تبلیغات غیر مجاز در داخل و اطراف سالن المپیک را فراهم می‌نمایند. 

اولین قانون خاص مربوط به بازی‌های المپیک، در کانادا و پیش از بازی‌های المپیک ۱۹۷۶ مونترال تصویب شد. تا بازی‌های المپیک سال ۲۰۰۰ سیدنی همه‌ی کشورهای میزبان چنین قوانینی را به تصویب رساندند.

در رابطه با بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ ریو مقامات برزیل به تعدادی از قوانین برای حفاظت از نمادهای رسمی المپیک رجوع نمودند:

قانون مالکیت صنعتی برزیل[۲]: این قانون ثبت “نام”، “جوایز”، “علامت” و “نماد”های رویدادهای ورزشی رسمی و همچنین تقلید از آن‌ها به صورتی که موجب سردرگمی افراد شود را ممنوع کرده است مگر در زمانی که توسط مرجع صالح مجاز شمرده شود.

قانون پله[۳]: این قانون به کمیته‌ی ملی المپیک برزیل حق انحصاری در خصوص استفاده از پرچم، شعار، سرودها و نمادهای المپیک اعطاء می‌نماید.

قانون کپی‌رایت برزیل[۴]: این قانون از علامت‌ها و طرح‌ها و نمادها و سمبل‌ها و هر اثری که مرتبط با المپیک و پارا‌المپیک باشد حمایت می‌نماید.

قانون المپیک برزیل[۵]: این قانون حمایت‌های قانونی را به تمام دارایی‌های مرتبط با المپیک ۲۰۱۶ ریو و بازی‌های پاراالمپیک توسعه می‌دهد. مقامات فدرال مسئول نظارت، بررسی و مبارزه با هر گونه اقدام غیرقانونی در خصوص نقض حقوق در مورد نمادهای المپیک هستند. این قانون همچنین هر نهادی را از ارتباط محصولات یا خدمات خود با بازی‌های المپیک خواه برای منافع تجاری باشد خواه نباشد بدون مجوز کمیته‌ی ملی المپیک منع کرده است.

معاهده‌ی نایروبی[۶]: کمیته‌ی بین‌المللی المپیک همچنین از ابزار حقوقی بین‌المللی استثنائی که از نماد المپیک محافظت می‌نمایند بهره می‌برد. معاهده‌‌ی نایروبی مصوب ۱۹۸۱ است که با هدف جلوگیری از استفاده‌ی تجاری غیرمجاز از سمبل المپیک وضع شده است.

در مدیریت و اداره‌ی روزمره‌ی حقوق مالکیت فکری، کمیته‌ی بین‌المللی المپیک با چالش‌های خاصی مواجه می‌شود، برای نمونه رسانه‌های اجتماعی فرصت فوق‌العاده‌ای برای تعامل با مخاطبان جدید به ویژه جوانان هستند. کمیته‌ی بین‌المللی المپیک از این فرصت‌ها استقبال می‌کند و در چندین رسانه‌ی اجتماعی مهم حضور خواهد داشت و از نزدیک با رسانه‌های اجتماعی برای جلوگیری از استفاده‌ی غیر مجاز از دارایی‌های المپیک همکاری خواهد نمود.

در سال ۱۹۹۳ و پیش از آن که سیدنی به عنوان شهر میزبان المپیک در سال ۲۰۰۰ انتخاب شود شخصی تمامی نام‌های شهرهایی را که کاندیدای بازی‌های المپیک در سال ۲۰۰۰ بودند را در کنار عدد ۲۰۰۰ ثبت کرد و تهدید نمود که چنانچه کمیته‎ی ملی المپیک و شرکایش از عبارت سیدنی ۲۰۰۰ استفاده کنند از آن‌ها شکایت خواهد کرد. برای جلوگیری از چنین سوءاستفاده‌هایی در آینده کمیته‌ی بین‌المللی المپیک تصمیم گرفت از علامت شهرمیزبان + سال مورد نظر در المپیک حمایت نماید.

 

مدیریت دارایی‌های المپیک برای نسل‌های آینده

بازی‌های المپیک یکی از شناخته‌ترین رویدادهای ورزشی در جهان است. بنابراین حفاظت از دارایی‌های المپیک بسیار مهم و حیاتی است. کمیته‌ی بین‌المللی المپیک از حمایت‌های معاهده‌ی نایروبی و قوانین ملی کشورها برای حمایت از حقوق و دارایی‌های خود بهره‌مند می‌شود و با بازاریابی‌های پنهان و غیرمجاز در مناطق خاص مبارزه می‌نماید. با این حال حفاظت عادی قانونی مانند حفاظت از علامت تجاری همچنان ضروری و پابرجا است.  مانند بسیاری از صاحبان علائم تجاری کمیته‌ی بین‌المللی المپیک نیز برای مدیریت اموال و دارایی‌های فکری خود با چالش‌های فراوانی به وِیژه در خصوص رسانه‌های اجتماعی روبرو است. اگرچه کمیته‌ی بین‌المللی المپیک ظهور رسانه‌ها را فرصتی برای تعامل ورزش با نسل جدیدی از طرفداران می‌داند اما از خطرات آن نیز در خصوص حمایت از دارایی‌های خود نیز آگاه است. همکاری نزدیک با رسانه‌های اجتماعی راهی بلند مدت در کاهش خطرات موجود در خصوص دارایی‌های کمیته‌ی بین‌المللی المپیک است.

مدیریت آگاهانه و حمایت از دارایی‌های المپیک موجب می‌شود که این اطمینان حاصل گردد که تمام افراد در همه‌ی سنین و در تمام قاره‌ها می‌توانند در آینده از منافع المپیک بهره‌مند شده و  این رویداد را جشن بگیرند.



[۱] .  International Olympic Committee(IOC)

[۲] .  Brazil’s Industrial Property Law

[۳] . Pele Law

[۴] . The Brazilian Copyright Law

[۵] . The Brazilian Olympic Act

[۶] . Nairobi Treaty

دیدگاه خود را ثبت کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *