|
منبع: www.bits.blogs.nytimes.com
|
گزارشي كه طي هفته جاري منتشر شد، توجه زيادي را در محافل تكنولوژي به خود جلب كرد. گزارش تحت عنوان "آناتومي موتورهاي جستجوي اجتماعي گسترده" منتشر شد و نويسندگان آن ديمون هاراويتز و سپندر كامور بودند. اين دو موتور جستجوي اجتماعي Aardvark را تاسيس كردهاند كه تا كنون 90 هزار كاربر دارد.
هدف جستجوي اجتماعي اين است كه سوالات افراد به ديگر كاربراني كه قادر به پاسخ آنها هستند هدايت شود. در مقابل، موتورهاي معمولي وب، سوال را دريافت ميكنند و آن را به كليد واژه تجزيه ميكنند و سپس سايتها تحت وب را كه بيشترين ارتباط با اين كليد واژه ها دارند را معرفي مينمايند. اما ايده موتور جستجوي اجتماعي سالها است كه مطرح و به عنوان آلگوريتمي در رقابت با گوگل حتي توسط ياهو نيز مورد بررسي قرار گرفته است.
اين ايده با افزايش محبوبيت Twitter و Facebook اهميت بيشتري پيدا كرد. در اين شبكههاي اجتماعي كاربران به شبكههاي اطلاعاتي خود وابسته بوده و سوالات خود را در اين محافل الكترونيك مطرح ميكنند و در صورتي كه شبكهاي از افراد يا دوستان مناسب برقرار كرده باشند، ميتوانند پاسخ به سوالات خود را دريافت كنند.
شركتهايي از قبيل Aardvark و Mahalo درصدد هستند ابزارهاي بهتري ايجاد كنند تا سوال كاربران خود را به سمت افرادي كه پاسخهاي آنها را دارند هدايت شود. برخي معتقدند جستجوي اجتماعي ميتواند فراتر از گوگل رفته و نحوه تعامل كاربران با اينترنت را متحول سازد.
قبل از برقراري ارتباط كاربران با افرادي كه احتمالاً پاسخ سوال را دارند، Aardvark موارد متعددي را بررسي ميكند: به طور مثال، سطح تخصص فرد پاسخ دهنده در مورد سوال مطرح شده، ميزان ارتباط بين دو فرد و سرعت ارايه پاسخ به سوال. بنابر گزارش Aardvark بيشترين سوالاتي كه طرح ميشود شامل پرس و جو در مورد رستورانها، ارزيابي محصولات، خدمات محلي و مسافرتي ميباشد.
|